عایق های حرارتی :

مصالح یا سیستم مرکبی که انتقال گرما را از محیطی به محیط دیگر به طور موثر کاهش دهد . در مواردی عایق حرارت می تواند علاوه بر کاهش انتقال حرارت ، توانایی های دیگری نیز مانند باربری ، صدابندی و ... داشته باشد . دراین رساله به طور اختصار کلمه عایق معادل عایق حرارتی استفاده می شود . تحت شرائط ویژه ای ، هوا نیز می تواند عایق حرارتی محسوب شود . عایق حرارت قابل اسستفاده در ساختمان به عایقی اطلاق می شود که دارای ضریب هدایت حرارتی کمتر یا مساوی 065/0 وات بر متر در درجه کلوین و مقاومت حرارتی مساوی یا بیشتر از 5/0 ( مترمربع در درجه کلوین بر وات ) باشد . ( مقادیر ذکر شده مربوط به اندازه گیری در شرائط حرارتی استاندارد می باشند . ) عایق کاری حرارتی به وسیله یک ماده یا مصالح خاص یا توسط سیستمی با چندین کارآیی صورت می گیرد . برای مثال ، یک دیوار باربر می تواند در عین حال نقش عایق کاری حرارتی را نیز تامین کند . ولی در اکثر موارد ، لازم است که لایه ای ویژه صرفاً به عنوان عایق حرارت به جدار اضافه شود . ( مقررات ملی مبحث 19 -1382)

  

عایق کاری حرارتی ( گرمابندی ) :

منظور استفاده از عایق های حرارتی به منظور محدود کردن میزان انتقال حرارت در اجزای ساختمانی می باشد . سیستم عایق کاری حرارتی ( گرمابندی ) باید دو شرط زیر را دارا باشد :

  • مقاومت حرارتی کل پوسته خارجی + عایق حرارت از حد مشخص شده ای بیشتر باشد .
  • ضریب هدایت حرارت عایق مصرفی از حد مشخص شده ای بیشتر نباشد .

مصالح به کار رفته در پوسته خارجی می تواند بدون نیاز به عایق حرارت مقاومت حرارتی مورد نیاز در مقررات را تامین نماید . در صورت عایق کاری حرارتی ( گرمابندی ) مناسب عناصر ساختمان ، تأمین و حفظ شرایط آسایش حرارتی فضاهای کنترل شده به راحتی و همراه با صرفه جوئی در مصرف انرژی انجام می گردد . ( همان مآخذ ) 


کلید واژه ها

عضویت در خبرنامه BTDS

BTDS در شبکه های اجتماعی

Google Plus Youtube Pinterest RSS
Top of Page